AMBI

Jesteś introwertykiem czy ekstrawertykiem? To pytanie zadaje sobie wiele osób od początku XX wieku. Dlaczego od tak dawna? Właśnie wtedy Carl Gustaw Jung stworzył swoją teorię, opisując między innymi dwa typy osobowości człowieka. Przeciwieństwa. Introwertyków i ekstrawertyków. Z jednej strony mamy osobę zamkniętą w sobie, zadającą sobie mnóstwo pytań i szukającej odpowiedzi we własnym świecie. Introwertyk szuka głębokich relacji i bardzo rzadko określa je jako przyjaźnie. Jest zmotywowany wewnętrznie – mały wpływ mają na niego pochwały, większy – własne emocje, odczucia i wizje. Introwertyk doskonale słucha, potrafi skupić się w rozmowie na innych i rzadko sam z siebie opowiada o własnych odczuciach czy planach. Po prostu jest.

Ekstrawertyk to inna para kaloszy. Poszukuje inspiracji, czerpie z emocji i zachowań innych ludzi, nawiązuje szybkie relacje i potrafi zmieniać z dużą łatwością grupy znajomych. Ma mnóstwo energii, pomysłów i planów, wciąż poszukują stymulacji, nowości i przygód. Jego potrzeba dominacji widoczna jest w niemal każdym działaniu.

Kim jesteś Ty?

 

Ekstrawertyk, introwertyk czy ambiwertyk

Osobowość człowieka to natężenie cech – nie możesz zatem być zdecydowanym introwertykiem czy ekstrawertykiem. Masz określoną tendencję – jeśli jest Ci bliżej do introwertyzmu, odpoczywasz w samotności, ładujesz baterie skupiając się na sobie. Jeśli skłaniasz się ku ekstawertyzmowi – to tłumy, ludzie i relacje dodają Ci sił, a energię tracisz przebywając w samotności.

To jednak ogólne tendencje. Twoja osobowość ujawnia się w różny sposób. Kiedy spotykasz się z jednym przyjacielem, możesz potrzebować aktywności, stajesz się impulsywny lub przesadnie optymistyczny (jak ekstrawertyk). Gdy rozmawiasz z innym, masz nieco inne cechy, może bardziej introwertyczne. Co więcej – zmieniamy się w czasie. Możesz przesuwać się na skali.

 

 Tutaj trochę teorii psychologicznej:

Ekstrawersja obejmuje towarzyskość, aktywność, impulsywność i śmiałość. Przeciwieństwem jest introwersja. Typowy ekstrawertyk działa, poszukuje silnych wrażeń, jest ożywiony, towarzyski, wybuchowy, cechuje go optymizm, skłonny jest dominować nad innymi.

Introwersja – to cecha osobowości polegającą na tendencji do kierowania swojej percepcji i działań do wewnątrz – na własne myśli i emocje, z jednoczesnym zmniejszonym zainteresowaniem i aktywnością skierowanymi na świat zewnętrzny.

Ambiwersja dotyczy cech związanych z ekstrawersją i intrawersją. To mieszanka obu typów. Ambiwertyk odczuwa satysfakcję z kontaktów z ludźmi i potrzebuje ich. Z czasem jednak ma ochotę uciec od ludzi i skupić się na sobie, pobyć w samotności.

Zdecydowanie – bliżej mi do introwertyzmu. Najlepiej pracuje mi się, gdy jestem zamknięta w pokoju, na uszach mam słuchawki (w nich cisza) i nikt mi nie przeszkadza, żaden email, żaden telefon, żaden człowiek. Najlepsze rzeczy w życiu stworzyłam siedząc w samotności i otwierając się na kreatywność. Choć mam skłonność do poszukiwania, eksplorowania, doświadczania i wprowadzania zmian, mocno potrzebuję stałości, bezpieczeństwa i struktury. Szybko nawiązuję kontakty i uwielbiam ludzi, ale też długo pracuję nad kontaktami zanim nazwę je przyjaźniami. I żyję 😉

 

Share on Facebook0Tweet about this on TwitterShare on LinkedIn0Share on Google+3Pin on Pinterest0